Poranna kawa na jasnym, zalanym słońcem tarasie brzmi świetnie, dopóki nie przypomnisz sobie o jesiennym błocie, zaciętych deszczach i wiosennych pyłkach. Zderzenie marzeń o czystej, świetlistej przestrzeni z ogrodową rzeczywistością często kończy się zachowawczą rezygnacją z mlecznych barw. Zupełnie niepotrzebnie! Współczesna technologia udowadnia, że białe płytki tarasowe wcale nie muszą chłonąć zabrudzeń. Poznaj zalety jasnego gresu i dowiedz się, dlaczego potencjalne wady to żaden problem.
Jakie są zalety płyt tarasowych białych?
Jasne barwy potrafią poprawić proporcje każdej strefy wypoczynkowej. Widać to szczególnie w bardziej zacienionych miejscach, np. zadaszonych werandach, posesjach skierowanych ku północy czy działkach gęsto obsadzonych wysokimi drzewami.
Mleczna posadzka działa jak wielki ekran odbijający światło – błyskawicznie rozjaśnia przestrzeń i optycznie dodaje jej centymetrów. Ta naturalna umiejętność kryje w sobie jeszcze jedną zaletę. Ciemne materiały przyciągają promienie słoneczne, przez co odczuwalnie się nagrzewają. W przypadku białych płyt tarasowych jest odwrotnie, więc latem można po nich chodzić boso bez zastanowienia. Subtelna kolorystyka daje też dowolność aranżacji. Nie konkuruje z otoczeniem, ale dyskretnie podkreśla to, co w ogrodzie najpiękniejsze. Biel na tarasie wspaniale podbija nasyconą zieleń trawnika, barwy kwitnących krzewów oraz ciekawą fakturę materiałów użytych na elewacji.
Ciemna strona białych płytek tarasowych
Przy jasnej posadzce na zewnątrz trzeba uczciwie spojrzeć na minusy takiego rozwiązania. Najbardziej oczywistą wadą jest wysoka widoczność zabrudzeń. Na płytach tarasowych białych pył z ogrodu, ślady błota, odciski łap zwierząt czy mokre jesienne liście rzucają się w oczy znacznie szybciej niż na ciemnym podłożu. Nie musi się to jednak wiązać z uciążliwym sprzątaniem. Wszystko zależy od materiału.
- Gres ma niską nasiąkliwość, więc nie chłonie zanieczyszczeń.
- Szkliwienie na etapie produkcji sprawia, że brud zatrzymuje się na powierzchni płytki.
Dlatego do wyczyszczenia nawierzchni gresowej potrzebna jest tylko woda i myjka ciśnieniowa.
Pozostaje jeszcze kwestia estetyki – duże, jednolite, białe płyty tarasowe mogą wprowadzić zbyt wiele chłodu do przestrzeni, która jednak powinna być przytulna. Surowość mlecznych odcieni da się łatwo zrównoważyć z pomocą odpowiednich dodatków. Drewniane meble, rattanowe plecionki, miękkie tekstylia, zielona roślinność w glinianych donicach oraz nastrojowe girlandy błyskawicznie ocieplą klimat.
Kiedy płyty tarasowe w bieli to najlepsza opcja?
Patio skąpane w bieli spodoba się miłośnikom harmonii, minimalizmu i czystej formy. Jasne płyty tarasowe docenią właściciele mocno zadrzewionych działek lub posesji skierowanych na północ – kiedy naturalnego światła brakuje, mleczne podłoże robi robotę.
We współczesnym budownictwie, np. przy projektach typu nowoczesna stodoła czy surowych bryłach kubistycznych, białe płytki tarasowe idealnie współgrają z elewacjami w odcieniach szarości lub strukturalnego betonu. Mleczna nawierzchnia tworzy intrygującą, wizualną przeciwwagę dla ciemnej stolarki okiennej, antracytowych dachów czy drewnianych lameli na fasadzie. Z kolei w przypadku budynków o klasycznym lub śródziemnomorskim charakterze, jasna podłoga dopełnia ściany wykończone naturalnym kamieniem, piaskowcem czy tynkiem w ciepłych tonacjach.
Kiedyś gres szkliwiony lądował tylko w salonie albo kuchni. W nowoczesnym budownictwie to często wybór numer jeden dla przestrzeni zewnętrznych. Podobnie jest z kolorami. Skoro materiał nie chłonie wody ani brudu, nie ma żadnych przeszkód, żeby przenieść biel na taras.
